کنترل قند خون

0
344
کنترل قند خون

کنترل قند خون

کنترل قند خون،مهمترین مشکل در سیر بیماری دیابت، عوارض ناشی از تاثیر هایپرگلایسمی بر سلول‏های بدن است. شواهد نشان می‏دهد که در افراد مبتلا به دیابت، آسیب به سلول‏ها سال‏ها قبل از بروز هایپرگلایسمی شروع شده است و زمینه‏ای برای عوارض میکروسکولار و ماکرووسکولار ایجاد کرده است. از طرفی نتایج مطالعات نشان داده‏اند با اثر مستقیم محافظتی انسولین بر اندوتلیوم عروق و تاثیرات ضدالتهابی و ضدآتروژنیکی آن می توان این تغییرات مضر را معکوس کرد. (۲) در نتیجه، اخیراً تاکید زیادی روی درمان زودهنگام و سخت گیرانه بوجود آمده است. مطالعات مقایسه‏ای مهم دنیا (مانند UKPDS و DCCT/EDIC) تاثیر درمان سخت‌گیرانه و درمان سهل‏گیرانه‏ بر کنترل عوارض دیابت را بررسی کرده‏اند. نتایج این مطالعات نشان داده است که بیمارانی که تحت درمان سخت گیرانه‏تری قرار می‌گیرند ۱۲درصد بیشتر به اهداف مورد نظر کنترل قندخون می‌رسند و خطر بروز عوارض میکرووسکولار نیز در آن ها ۲۵ درصد کاهش می‌یابد. (۳) به نظر می‏رسد هر یک‏درصد کاهش در میزان HbA1c سبب کاهش حدود ۱۴ درصدی ریسک انفارکتوس قلبی (MI) و ۲۱ درصدی در مرگ‏های مرتبط با دیابت می‏گردد. (۴) همچنین در پیگیری‏های انجام شده دیده شده که در دراز مدت نیز در بیماران دریافت کننده درمان سخت‏گیرانه همچنان ریسک بروز عوارض کمتر است. (۵) این مطالعات نشان دادند دوره طولانی کنترل ضعیف دیابت، باعث باقی ماندن عوارض حتی بعد از شروع کنترل مناسب می‏شود که نشان دهنده پدیده‏ای به نام حافظه متابولیک می‏باشد. در سال‏های اخیر با شناخت پدیده حافظه متابولیک تاکید بیشتری بر کنترل شدید و زودهنگام دیابت بوجود آمده است. (۶) با وجود تاکید گایدلاین‏ها به اهمیت کنترل مناسب دیابت، درصد بیماران دیابتی تحت درمان که به میزان هدف کنترل رسیده اند تنها ۳۱ تا ۶۷ درصد می باشد.
شروع انسولین درمانی: چگونه و با چه رژیمی؟
کنترل قند خون،در راهبردهای بین‌المللی، استفاده از انسولین پایه با تزریق یک بار در روز، به عنوان مناسب‏ترین روش شروع انسولین درمانی پیشنهاد شده است.ازنظر بیماران نیز پذیرش نسبت به این نوع رژیم درمانی بیشتر از سایر رژیم‏ها می‏باشد. در این مطالعات میزان دشواری استفاده از انسولین پایه‏ی یک‏بار در روز، به اندازه سختی رعایت یک رژیم غذایی متوسط برآورد می‏شود. (۱۸) با معرفی انسولین‏های آنالوگ طولانی‏اثر در آغاز دهه‏ی میلادی پیش، شروع انسولین درمانی به مراتب ساده‏تر شده و نیاز به بستری در بیمارستان را به حداقل ممکن رسانده است. استفاده‌ی یک‌بار در روز از انسولین‏های آنالوگ طولانی‏اثر، نسبت به انسولین‏های انسانی، کنترل بهتر قند ناشتا در کنار احتمال بروز هایپوگلایسمی شبانه‏ی بسیار کمتر و نوسانات کمتر قند خون در طول شبانه‏روز را به همراه دارد. امروزه به دنبال پیشرفت تکنولوژی های دارویی و تلاش شرکت های داروسازی، قلم‏های انسولین آنالوگ با هدف افزایش میزان پذیرش و سهولت درمان، در دسترس بیماران قرار گرفته‏اند و بنابراین می‏توانند مسیر را برای انتخاب درمان بهتر در دیابت هموار نمایند.
چه زمانی شروع انسولین ضرورت می‏یابد؟
کنترل قند خون،انسولین تنها دارویی است که می تواند بر روی جلوگیری یا کند کردن روند تخریب سلول‏های بتای پانکراس موثر باشد. هیچ درمان خوراکی با تاثیر مشابه انسولین تاکنون شناخته نشده است. (۱۲) همچنین انسولین به عنوان قدرتمندترین عامل در درمان دیابت که می‏تواند هر میزان HbA1c را به میزان هدف برساند، نقش بسیار پررنگی در راهبرد‏های جهانی کنترل دیابت پیدا کرده است. اما علی‌رغم توصیه گایدلاین‏ها برای در نظر گرفتن زودهنگام انسولین در قدم های درمان دیابت و ادامه درمان با هدف رسیدن به HbA1c کمتر از ۷درصد، در بیشتر بیماران همچنان شروع درمان با انسولین با تاخیر انجام می‏شود. طبق مطالعات، در برخی موارد علی‌رغم HbA1c 5/8درصد به مدت سه سال، درمان تنها با ورزش و اصلاح تغذیه دنبال می‌شود، و علی‌رغم HbA1c حدود ۹درصد، بیماران برای سه سال بر روی درمان با دو داروی سولفونیل‏اوره و متفورمین نگه داشته می‏شوند و در نهایت حدود ۸ سال طول می‌کشد تا برای بیماران انسولین شروع شود؛ در این هنگام HbA1c به حدود ۵/۹درصد رسیده است و در ۹۰درصد بیماران عوارض ایجاد شده است.
چه موانعی برای شروع انسولین وجود دارد؟
کنترل قند خون،شناخت عوامل موثر بر شروع دیرهنگام انسولین کمک می‏کند تا بیمارانی که از درمان با انسولین سود خواهند برد از فواید درمانی آن محروم نشوند. اگرچه موانع مختلفی در شروع دیرهنگام انسولین در سطوح پزشکان و بیماران وجود دارد، اما نتایج مطالعات حاکی از آن است که این موانع پیش از آنکه در ذهن بیماران پررنگ شود، در ذهن پزشکان مطرح است. از مهم‏ترین علل نگرانی پزشکان نسبت به شروع انسولین می‌توان به پیچیدگی درمان با انسولین، نداشتن دانش کافی و احتمال عدم پذیرش درمان توسط بیمار اشاره کرد. در حالی که از جمله مهم‏ترین علل مقاومت بیماران به دریافت انسولین، ترس از درد محل تزریق، نگرش منفی اجتماع در مورد تزریق، در نظر گرفتن تزریق انسولین به عنوان نشانه‏ای از آخرین مرحله بیماری (احساس بیماری شدید و لاعلاج)، ترس از چاقی و افت قندخون، هزینه درمانی و احساس وابستگی و اعتیاد به انسولین و موارد مشابه می‏باشد. (۱۵،۱۶،۱۴) جدول زیر، تعدادی از رایج‌ترین نگرانی‌های ذکر شده توسط بیماران برای شروع انسولین درمانی و پاسخ‌های پیشنهادی هرکدام را بیان کرده است. (۱۷) خوشبختانه تحقیقات نشان می‏دهد که موانع ذهنی بیماران بعد از تجربه دریافت انسولین از بین می‏رود و پذیرش بهتری نسبت به آن خواهند داشت.

کنترل قند خون،راهکارهای درمان برای کنترلکنترل قند خون

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید